• Treść w skrócie
• Geneza
• Interpretacja

<

>

1. Polikarp był mistrzem lub magistrem, który posiadał wielką wiedzę.
2. Polikarp prosi Boga o zobaczenie śmierci.
3. Zjawienie się Śmierci.
4. Strach Polikarpa, padnięcie na wznak "jak błazen".
5. Rozmowa mistrza ze Śmiercią.

• Utwór został napisany przez anonimowego autora w drugiej połowie XV w.
• Autor wzorował się na innym, anonimowym utworze napisanym ok. 100 lat wcześniej.

W utworze występują trzy karykatury:

• Śmierć jest ukazana w sposób karykaturalny: "szkaradny obraz", kobieta o bladej twarzy i żółtych oczach. 
• Ona także ukazuje w sposób karykaturalny różne zawody i klasy społeczne.
• Sama rozmowa ze śmiercią również jest karykaturalna.

---

• Następuje przełamanie tabu śmierci - śmierć swobodnie rozmawia o swojej "pracy".

Film, literatura i rzeźba szukają sposobu, jak mówić o śmierci:
majestat, powaga	oswajanie śmierci	wykorzystanie humoru, żartu

---

• Nawiązanie do motywu danse macabre i ars moriendi.
• Średniowieczny dydaktyzm → ma dla nas wymiar pouczający.
• W utworze występują elementy komizmu:
  • "Gróźno się tego przeląkł, padł na ziemię aże stęknął."
  • "Za po polsku nie rozumiesz?"
  • "Mów ze mną, ubogi żaku." (Śmierć szydzi z mistrza)
  • "Morzą na wschód, na południe, a umiem to działo cudnie"
  • Sam wygląd śmierci;
  • Śmierć szybko się irytuje, jest drażliwa;